Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ!



Τα μεσάνυχτα της 18ης Σεπτεμβρίου φάνηκε με τον πιο τραγικό τρόπο το πραγματικό πρόσωπο του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής. Ο 34χρονος Παύλος Φύσσας, γνωστός για την αντιφασιστική του δράση, έπεσε νεκρός από μαχαιριές χρυσαυγίτη στο Κερατσίνι. Βαδίζοντας και ανοιχτά στο δρόμο που τους έστρωσαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και οι πολιτικές ΕΕ-ΔΝΤ, υιοθετούν πιστά το ρόλο του παρακρατικού εργαλείου χτυπώντας και σκοτώνοντας μετανάστες και αριστερούς. Κανείς δεν δικαιολογείται να μένει έκπληκτος. Η δολοφονική ενέργεια ήταν το λογικό επακόλουθο της σωρείας αντιδραστικών ενεργειών απέναντι στους μετανάστες, την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα.
 Αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση, πλέον δε χωράει άγνοια, ίσες αποστάσεις από τα υποτιθέμενα άκρα, αναμονή για λύση που θα έρθει μαγικά και από τα πάνω. Εδώ και τώρα όλα τα επιμέρους κινήματα, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, η Αριστερά και οι αντιφασιστικές κινήσεις οφείλουν να συντονιστούν και να συντρίψουν το φασισμό και την πολιτική που τον γεννά. Στο σημείο αυτό ο καθένας θα κριθεί από τις επιλογές που παίρνει. Δεν είχαμε καμία αμφιβολία ότι η ΔΑΠ, είτε μέσω της αποχής από τα ΔΣ είτε της ανοιχτα αρνητικής στάσης, θα τιμούσε την πολιτική αυτής της κυβέρνησης, της οποίας είναι και το φερέφωνο μέσα στις σχολές. Όμως, συνιστά απαράδεκτη στάση η άρνηση της ΠΚΣ και της Αριστερής Ενότητας να συμμετάσχουν σε κινητοποίηση διαμαρτυρίας που καλούταν την Τετάρτη 18/9 το απόγευμα στις 6 στην πλατεία Γεωργίου. Όχι απλώς γιατί αποτελεί την αυτονόητη αντίδραση στον άδικο χαμό ενός από εμάς. Όχι απλώς γιατί και οι δύο αυτοί πολιτικοί χώροι έχουν δεχθεί επιθέσεις από τους φασίστες και μάλιστα στο πρόσφατο παρελθόν. Κυρίως γιατί απέναντι στο ιστορικό χρέος της Αριστεράς απέναντι στο ίδιο το κίνημα και την ανάγκη οικοδόμησης ενός κινήματος ανατροπής αυτής της πολιτικής που δολοφονεί, παρουσιάζονται και οι δύο τραγικά αναντίστοιχοι.
 Απέναντι στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, στην κυβέρνηση που τους εκτρέφει, στο σύστημα που τους γεννά, καθένας που σιωπεί είναι συνένοχος. Ο λαός και η νεολαία, οι εργαζόμενοι, οι μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και των κινημάτων, δεν θα τρομοκρατηθούμε, θα συνεχίσουμε τον ανένδοτο αγώνα. Το χρωστάμε πρώτα απ’όλα στον Παύλο Φύσσα, το τελευταίο τραγικό θύμα τους. Το χρωστάμε στον Κουσουρή, το Γρηγορόπουλο, τον Τεμπονέρα, τον Κουμή, την Κανελλοπούλου. Το χρωστάμε σε όσους έδωσαν τη ζωή τους ενάντια στους προγόνους του νεοναζιστικού μορφώματος. Το χρωστάμε στους γονείς μας, στα παιδιά μας, στους ίδιους μας τους εαυτούς. Καμία ανοχή, καμία υποχώρηση! Αγώνας μέχρι την τελική νίκη! 


ΕΑΑΚ ΠΑΤΡΑΣ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ε.Α.Α.Κ. ΠΑΤΡΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΕΙ-ΤΕΙ.



 «Η Ελλάδα θα απογειωθεί το Σεπτέμβρη» υποσχόταν ο Αντώνης Σαμαράς λίγους μήνες πριν και ήδη, από τις πρώτες κιόλας μέρες του μήνα καταλάβαμε τι εννοούσε: απολύσεις τώρα 12.500 καθηγητών από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και 1500 εργαζόμενων ΙΔΑΧ (εργαζόμενοι με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου) από τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Φαίνεται είναι και αυτές οι απολύσεις κομμάτι από το περιβόητο «success story» της δικομματικής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της ΕΕ. Αυτό το σχέδιο, που πίσω από τα πλαστά νούμερα, τις τρομοκρατικές δηλώσεις, τα κούφια λόγια και τα ψέματα υπουργών και λοιπών διαπλεκόμενων ορίζουν τον εργασιακό μεσαίωνα στο σήμερα, την ανεργία και την εργασιακή περιπλάνηση, τη φτώχεια και εξαθλίωση για τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία.
            Οι καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καλούνται ξανά να σκύψουν το κεφάλι στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης που προβλέπει 12.500 απολύσεις μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη και επιπλέον 12.500 απολύσεις μέχρι το τέλος του 2013. Η δικομματική κυβέρνηση ακολουθεί την τακτική της κατασκευής πλεοναζόντων εκπαιδευτικών μέσα από την αύξηση του ωραρίου, την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, το κλείσιμο – συγχώνευση σχολείων, την κατάργηση τεχνικών ειδικοτήτων και τις μετακινήσεις μαθητών σε άλλο σχολείο λόγω κατάργησης τμημάτων κατευθύνσεων. Βασικό της όπλο είναι η «αξιολόγηση» η οποία προβάλλεται ως δήθεν μέτρο εξυγίανσης και βελτίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης ενώ στην πραγματικότητα είναι εργαλείο διαμόρφωσης των νέων καταλόγων μετακινήσεων – διαθεσιμοτήτων – κινητικότητας και τελικά απολύσεων.
Ακόμα πιο χυδαίες, είναι οι κινήσεις του Υπ. Παιδείας όσο αφορά τις απολύσεις εργαζόμενων ΙΔΑΧ, που ούτε λίγο ούτε πολύ πρότεινε για τις σχολές με εργαστήρια να λειτουργούν με 25 –το πολύ- ΙΔΑΧ ανά τμήμα! Προφανώς βέβαια ξέρουν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί αφού οδηγεί de facto στο κλείσιμο δεκάδων-αν όχι όλων- των εργαστηρίων, ακόμα και ολόκληρων τμημάτων που έχουν προγράμματα σπουδών εξαρτημένα από την ερευνητική εργασία. Ακόμη πιο προκλητικές δε, ήταν οι δηλώσεις του ξεπουλημένου προέδρου της ομοσπονδίας των διοικητικών υπαλλήλων ΑΕΙ-ΤΕΙ κ. Βορτελίνου που ούτε λίγο ούτε πολύ, πρότεινε στο υπουργείο να απολύσει όσους είναι κάτοχοι διδακτορικών διπλωμάτων γιατί… «απασχολούνται σε αλλότριο αντικείμενο»!!!!
            Καθηγητές και ΙΔΑΧ όμως δεν σκύβουν το κεφάλι! Οι καθηγητές ήδη κάλεσαν παντού τοπικές συνελεύσεις για τις 4 και 5 Σεπτέμβρη όπου πάρθηκαν κατά πλατειά πλειοψηφία αποφάσεις για πολυήμερες και επαναλαμβανόμενες απεργίες. Ακόμα πιο δυναμική, είναι και η αντίδραση των εργαζομένων με συμβάσεις ΙΔΑΧ. Στις 1500 απολύσεις απάντησαν με άμεσες κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, ενώ ήδη η ομοσπονδία διοικητικών υπαλλήλων πήρε απόφαση για απεργία διαρκείας μέχρι να παρθούν πίσω οι απολύσεις! 
             Σε αυτό τον αγώνα πρέπει να σταθούμε και μεις στο ύψος μας! Άλλωστε, καθηγητές και ΙΔΑΧ δεν είναι σώμα ξένο προς το φοιτητικό κίνημα. Είναι όλοι αυτοί που χωρίς αυτούς το Πανεπιστήμιο Πατρών δεν μπορεί να λειτουργήσει. Αυτοί που καθημερινά συναντάμε σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μας στις σχολές, από τις Γραμματείες και τις Υπηρεσίες μέχρι και τα εργαστήρια των Τομέων. Είναι οι γονείς μας που απολύονται, είναι οι εργαζόμενοι που καθημερινά πασχίζουν στις σχολές-μέσα από πενιχρούς μισθούς- για να σπουδάζουμε εμείς με αξιοπρεπείς συνθήκες. Αλλά πολύ περισσότερο, αυτοί οι εργαζόμενοι και οι συνθήκες που τους επιβάλλονται ενσαρκώνουν το παρόν και το μέλλον μας. Αυτή είναι οι μοίρα των συναδέλφων από τις καθηγητικές σχολές, αυτή και η προοπτική όσων πασχίζουν με διπλώματα και αδιάκοπη εργασία για χρόνια, να εργαστούν στο πανεπιστήμιο για 700 ευρώ. Απόλυση αυτών σημαίνει επιδείνωση της φοιτητικής καθημερινότητας, κι άλλα βάρη στις πλάτες μας, σχολές που υπολειτουργούν και τμήματα κλειστά επ αόριστον.
            Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση στέκεται έμπρακτα αλληλέγγυα στον αγώνα των καθηγητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και των εργαζόμενων με συμβάσεις ΙΔΑΧ. Αυτό άλλωστε θα έπρεπε να κάνουμε όλοι! Γιατί είναι τώρα, περισσότερο από ποτέ, επιτακτική η ανάγκη οικοδόμησης ενός αγωνιστικού μετώπου όλων των χώρων της εκπαίδευσης, στη γενικότερη κατεύθυνση για ένα μεγάλο παλλαϊκό ξεσηκωμό, για να βάλουμε επιτέλους φρένο και να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ακόμα και τώρα, σε περίοδο εξεταστικής που όλοι ξέρουμε πόσο πιεστικές είναι οι συνθήκες, το φοιτητικό κίνημα οφείλει να σταθεί στο πλευρό των εργαζόμενων, καθηγητών και ΙΔΑΧ! Ετσι και αλλιώς, όσο βαρύ και αν είναι το τίμημα μιας χαμένης εξεταστικής, σίγουρα η απώλεια του δικαιώματος στην εργασία και την αξιοπρεπή ζωή, μας βαραίνει πολύ περισσότερο!

Ε.Α.Α.Κ. ΠΑΤΡΑΣ ΣΕ ΑΕΙ-ΤΕΙ

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ για την εισβολή των δυνάμεων καταστολής στο Πολυτεχνείο

Το έργο της κυβέρνησης για δημιουργία κλίματος τρομοκρατίας για τον αγωνιζόμενο λαό συνεχίζεται ακόμα και καταμεσής του Αυγούστου, προσπαθώντας να σπείρουν το φόβο σε όποιων αντιστέκεται στην μνημονιακή πολιτική. Άλλη μια κίνηση επίδειξης αυταρχισμού έρχεται να προστεθεί σε αυτές του προηγούμενου διαστήματος. Αποδεικνύεται έτσι και πάλι, ότι απουσία οποιασδήποτε λαϊκής συναίνεσης για τα νέα μέτρα που ετοιμάζουν κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ, είναι απαραίτητο συστατικό η επιστράτευση πρακτικών χουντικής εμπνεύσεως για την καταστολή του λαϊκού κινήματος. 
Δεν δίστασαν λοιπόν να οργανώσουν επιχείρηση της αστυνομίας στο ιστορικό χώρο του κάτω Πολυτεχνείου χωρίς να έχει προηγηθεί κανενός είδους “αφορμή”. Από τα ξημερώματα, αποκλείοντας όλη τη γύρω περιοχή εισέβαλαν στο χώρο του Πολυτεχνείου δυνάμεις των ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ κτλ προσαγάγοντας 5 άτομα που βρίσκονταν στο χώρο. Οι δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. με παρουσία εισαγγελέα εισέβαλαν σε όλους τους χώρους όπου στεγάζονται ριζοσπαστικοί πολιτικοί χώροι που δραστηριοποιούνται στα πλαίσια της σχολής, στο αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο του Συλλόγου Φοιτητών Αρχιτεκτονικής συλλέγοντας τα δακτυλικά αποτυπώματα των φοιτητών καθώς και στο στέκι του σχήματος της ΕΑΑΚ που είχε παραχωρηθεί για διαμονή σε μετανάστες!
Αυτή η επίθεση δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, εντάσσεται στα πλαίσια μια συντονισμένης προσπάθειας από πλευράς κυβέρνησης και αντιδραστικών ΜΜΕ για την απονομοιμοποίηση και την τελική κατάργηση και στην πράξη του Παν/μιακού Ασύλου.Το άσυλο του αγώνα και της αλληλεγγύης που στεγάζει ριζοσπαστικές φωνές και κατακτήθηκε με το αίμα του αγωνιζόμενου λαού δεν ταιριάζει στην κοινωνία της λιτότητας και του αυταρχισμού που οραματίζονται. Μετά από την αντίστοιχου τύπου εισβολή στην ΑΣΟΕΕ, και τις πρωτοφανείς προσαγωγές και συλλήψεις αγωνιζόμενων φοιτητών από τους χώρους όπου σπουδάζουν, τον περασμένο Νοέμβρη στο ΑΠΘ και μόλις πριν 2 μήνες στο ΕΚΠΑ και τις συλλήψεις 30 φοιτητών, με περίσσιο θράσος η κυβέρνηση οργανώνει αστυνομική επιχείρηση στον χώρο μέσα από τον οποίο ξεπήδησαν κινήματα που έριξαν χούντες, πολιτικές και νόμους. Είναι προφανές ότι στοχοποιούνται όλες οι φωνές αντίστασης στην βαρβαρότητα που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Φοβούνται πως μπροστά στα νέα μέτρα, όταν ένας 19χρονος πεθαίνει για ένα εισητήριο και χιλιάδες οικογένεις απειλούνται πως θα χάσουν το σπίτι τους, οι αγώνες που θα αναπτυχθούν θα είναι η αρχή του τέλους της πολιτικής τους, φοβούνται τη δυνατότητα μας να οργανωνόμαστε και να αγωνιζόμαστε στους χώρους που ζούμε, εργαζόμαστε και σπουδάζουμε γι’ αυτό και χτυπάνε ένα χώρο σαν το κάτω Πολυτεχνείο, που έχει ιστορικό συμβολισμό και σημασία για το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα. Θέλουν να μας τρομοκρατήσουν. Δεν θα τους περάσει!
Οι χώροι των παν/μιων αποτελούσαν πάντα κέντρα αντίστασης και αγώνα, και αυτό είναι που τους φοβίζει. Τα μόνα “άσυλα ασυδοσίας” που οραματίζεται ο κύριος Κεδικογλου είναι το μέγαρο Μαξίμου και τα Υπουργεία τους. Το άσυλο δεν θα μπορέσουν ποτέ να το καταργήσουν γιατί ζει μέσα στους σημερινούς αγώνες των φοιτητών, των εργαζομένων των ανέργων και όλων όσων αγωνίζονται για να ανατρέψουν κυβέρνηση και Τρόϊκα που μέρα με την μέρα μας κλέβουν τις ζωές μας. Ο νόμος που η κυβέρνηση προσπαθεί να εφαρμόσει σε κάθε σχολή με την συνοδεία των ΜΑΤ, όπως μας δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, θα πάρει την απάντηση που του αναλογεί από το φοιτητικό κίνημα. Το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα που στάθηκε αντιμέτωπο πριν 40 χρόνια με τα τανκ στην πύλη του Πολυτεχνείου δεν έχει τίποτα να φοβάται γιατί και πάλι ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο, τα τρία χρόνια παρατεταμένων αγώνων του ελληνικού λαού τον έχουν στείλει στα κυβερνητικά επιτελεία. Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση καλεί και θα παλέψει με όλες της τις δυνάμεις ώστε κάθε φοιτητής, νεολαίος και εργαζόμενος αυτή τη στιγμή να σηκώσει κεφάλι και να ανατρέψει κυβέρνηση και Τρόικα μαζί με την πολιτική τους!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ
ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ
Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε

ΑΕΙ-ΤΕΙ

Οι μέρες της αφθονίας τους είναι μετρημένες!



Μετά από 4 χρόνια της Ελλάδας εντός του Δ.Ν.Τ,  η επίθεση στον εργαζόμενο κόσμο βαθαίνει και τα τραγικά αποτελέσματα: φτώχεια,  60% ανεργία, μεγάλη αύξηση στο ποσοστό των  αυτοκτονιών, αποτελούν πια κομμάτι της καθημερινότητας μας. Παρ’ όλα αυτά η πολιτική της κυβέρνησης υπό τις εντολές της τρόικα-ΕΕ-ΔΝΤ διαιωνίζει τα παραπάνω προβλήματα και οδηγεί σε αδιέξοδα τον κόσμο της εργασίας.

Εξαίρεση δεν θα μπορούσε να αποτελεί και η εκπαίδευση, όπου γίνεται προσπάθεια να εφαρμοστούν οι προσταγές της Μπολόνια και της ΕΕ, κατεβάζοντας και προσπαθώντας να εφαρμόσουν νομοσχέδια, όπως τα ν/σ Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου και οι εξειδικεύσεις τους, όπως το σχέδιο Αθηνά, τα Συμβούλια Διοίκησης, η ισοτίμηση κολλεγίων με ΑΕΙ-ΤΕΙ, εντατικοποίηση σπουδών, αλλαγή προγραμμάτων σπουδών κ.α.

Μέσα σ’ όλη αυτή την κατάσταση βλέπουμε να σηκώνονται φωνές αντίστασης. Από τις απεργίες  των εργαζομένων σε ΜΕΤΡΟ, ΠΝΟ, ΒΙΟ.ΜΕΤ, μέχρι τον ξεσηκωμό των κατοίκων στη Χαλκιδική κόντρα στην καταστροφή της περιοχής από τους «επενδυτές» κι από τις λαϊκές συνελεύσεις μέχρι την αντίσταση των φοιτητών ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, βλέπουμε ότι μόνο μέσα από συλλογικούς, μαζικούς κι ανυποχώρητους αγώνες μπορούμε να σταθούμε εμπόδιο στα σχέδιά τους και να καταφέρουμε νίκες.

Ειδικότερα στους φοιτητικούς συλλόγους, δείχνουμε ότι μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις και παρέμβαση των φοιτητών στις Γ.Σ. τμημάτων, μπορούμε να διεκδικήσουμε και να καταφέρουμε τη μη εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Πιο συγκεκριμένα, οι αγώνες των φοιτητών κατέστησαν το νόμο Διαμαντοπούλου πρακτικά ανεφάρμοστο παρ’ ότι έχουν εκλεγεί συμβούλια διοίκησης και ανάγκασαν το υπουργείο σε υποχωρήσεις πάνω στο σχέδιο Αθηνά.

Σε όλους αυτούς τους αγώνες στάθηκαν εμπόδιο οι καθεστωτικές παρατάξεις της ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τους πολιτικούς τους φορείς (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) και υλοποιούν τις πολιτικές της κυβέρνησης στην παιδεία. Πιο συγκεκριμένα η παράταξη της ΔΑΠ χτυπάει κάθε συλλογική διαδικασία προάγοντας τον ατομικό δρόμο και τον ανταγωνισμό μεταξύ των φοιτητών ως λύση. Παράλληλα, υποθάλπει φασίζουσες νοοτροπίες και δεν είναι λίγες οι φορές όπου προκειμένου να καταστείλει αγωνιζόμενους φοιτητές  συνεργάζεται με τη Χρυσή Αυγή.

Ταυτόχρονα η ΠΑΣΠ κινείται στην ίδια κατεύθυνση, φορώντας όμως ένα ψευτοαγωνιστικό προσωπείο με «αγωνιστικό» λόγο, καταφέρνοντας να ενσωματώσει στην τοποθέτησή της αιτήματα του φοιτητικού κινήματος. Ο πραγματικός της ρόλος όμως, φάνηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο ΤΕΙ της Πάτρας, όπου επιστράτευσαν μπράβους της νύχτας για να καταστείλουν  την μαζική κινητοποίηση των σπουδαστών στο συμβούλιο του ιδρύματος, στέλνοντας στο νοσοκομείο έξι άτομα!

Απ’ την άλλη η ΚΝΕ-ΠΚΣ-ΜΑΣ έχει κηρύξει έναν ενδοαριστερό εμφύλιο, δημιουργώντας λάθος δίπολα, στρεφόμενη κυρίως ενάντια σε κομμάτια του φοιτητικού κινήματος που επιλέγουν να αγωνιστούν έξω από την ομπρέλα του ΜΑΣ. Με τη στάση της καλλιεργεί την ηττοπάθεια, καθώς δεν βλέπει νίκες στο σήμερα, παρά μόνο στην επαύριο του σοσιαλισμού. Επιπρόσθετα με την στάση της λειτουργεί διασπαστικά, απαξιώνοντας τις συλλογικές διαδικασίες, καθώς προωθεί αντιπαραθετικά με τους συλλόγους επιτροπές με τη δική της ταμπέλα.

Τέλος η ΑΡΕΝ, δηλαδή η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ,  ανάγει τα πάντα σε επίπεδο βουλευτικών εκλογών. Θεωρεί πως όλα θα λυθούν με τον ερχομό μιας «αριστερής» κυβέρνησης με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ και γι’ αυτό προσπαθεί  να ενσωματώσει κάθε κομμάτι που κινητοποιείται, στην κατεύθυνση αυτή. Καλλιεργεί λογικές ανάθεσης και σπέρνει τις αυταπάτες ότι ένας «καλύτερος» διαπραγματευτής με την τρόικα-ΕΕ-ΔΝΤ θα μπορέσει να εξυπηρετήσει πραγματικά τις ανάγκες των φοιτητών και του λαού.

Κόντρα σ’ αυτές τις λογικές,  στις αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις  και τις πολιτικές λιτότητας κι εξαθλίωσης απαντάμε με μαζικούς κι ανυποχώρητους αγώνες. Δυναμώνουμε τις συλλογικές μας διαδικασίες, διεκδικώντας:

  •   Ανατροπή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης
  •   Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους- Ισχυρά πτυχία
  •   Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών
  •   Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους
  •   Ανατροπή κυβέρνησης- ΕΕ- ΔΝΤ



ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ.
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΧΑΣΕΙ.
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!
 







Στις 17 Απρίλη στηρίζουμε- ψηφίζουμε

powered by Blogger | WordPress by Newwpthemes | Converted by BloggerTheme