ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΛΕΦΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ!

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 05, 2014 ΑΡΣΗ/Υ-ΕΑΑΚ , 0 Comments

Πριν από 6 χρόνια, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έπεφτε νεκρός από τους πυροβολισμούς του ειδικού φρουρού Κορκονέα. Σήμερα, ο κολλητός του φίλος Νίκος Ρωμανός, βάζει σαν οδόφραγμα το σώμα του, κάνει απεργία πείνας προκειμένου να κερδίσει τα αυτονόητα. Κοινός παρονομαστής εκτός από την φιλία τους, είναι το κράτος “έκτακτης ανάγκης” που βάζει στο εκτελεστικό απόσπασμα τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού και που κυριολεκτικά δολοφονεί την νεολαία...

Τι ήταν όμως ο Δεκέμβρης ;

Τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση προσπάθησαν με κάθε τρόπο να μας πείσουν ότι ήταν μια αντίδραση της νεολαίας ,απέναντι στην δολοφονία, που “γρήγορα θα περάσει”. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Αναμφίβολα η αναίτια δολοφονία του Αλέξη ήταν καταλύτης, ωστόσο μιλάμε για μια έκρηξη απέναντι στην καθημερινή πραγματικότητα που βίωνε η κοινωνική πλειοψηφία (σκάνδαλα με Βατοπέδι και Siemens, αντιλαϊκά μέτρα), καθώς και στο μέλλον που της ετοίμαζαν. Και ως τέτοια όπως είναι φυσικό εκφράστηκε πιο έντονα από το κομμάτι που έχει την πιο «προνομιακή» σχέση με το μέλλον, τη νεολαία. Η νεολαία βγήκε μαζικά στον δρόμο αντιδρώντας σε ένα μέλλον φτώχειας και εξαθλίωσης, χωρίς ελευθερίες και δικαιώματα, που σχεδίαζαν κυβέρνηση και ΕΕ. Πολιτικό νεύρο του αγώνα αποτέλεσαν τα συντονιστικά μαθητών, φοιτητών και εργαζόμενων που προσπάθησαν να συνδέσουν τον αγώνα και αποτέλεσαν μια πρωτόλεια μορφή “από τα κάτω” συγκρότησης του κινήματος, με χαρακτηριστικά τα κοινά συντονιστικά στην Νομική η οποία αποτέλεσε και κέντρο αγώνα. Η εξέγερση του ΄08 ήρθε στης απαρχές της κρίσης εμφανίζοντας μια πολιτική αμφισβήτηση σύγκρουσης και ανατροπής των νόμων του κεφαλαίου και της αστικής πολιτικής.




Η δημοκρατία στο απόσπασμα...

Έξι χρόνια μετά την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, η κρίση που τότε ξέσπαγε, σημαδεύει πλέον κάθε πτυχή της ζωής μας. Αυτά τα έξι χρόνια, αν κάτι μάθαμε είναι ότι ο Κορκονέας δεν ήταν η εξαίρεση, ούτε ο «τρελός» που βρέθηκε τη λάθος ώρα στο λάθος σημείο. Αλλά ήταν η προσωποποίηση της κρατικής βίας, της καταστολής που προσπαθεί να φιμώσει κάθε φωνή που αντιστέκεται. Μια καταστολή που στόχο έχει να σπείρει το φόβο και την παραίτηση από κάθε συλλογική κίνηση που αντίκειται στο τρίπτυχο «ησυχία, τάξη και ασφάλεια», δηλαδή στην βιτρίνα ομαλότητας που προσπαθούν να φτιάξουν, για να κρύψουν ένα σκηνικό φτώχειας, ανεργίας και σύγχρονης μετανάστευσης.

Ενάντια στον αυταρχισμό και την τρομοκρατία, ενάντια στην παιδεία των λίγων και τις δουλείες με μισθούς πείνας, η νεολαία πρέπει και θα ζήσει ελεύθερη! Πιάνοντας το νήμα από τους αγώνες του παρελθόντος και με την τόλμη και την αποφασιστικότητα που αυτοί μας κληροδοτούν, οργανωνόμαστε μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις και τον συντονισμό τους, παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και επιβάλλουμε τις ανάγκες μας!


«Ας βροντήξει στις πλατείες το ποδοβολητό των εξεγέρσεων…»







ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ...

Κυριακή, Νοεμβρίου 30, 2014 ΑΡΣΗ/Υ-ΕΑΑΚ , Posted in , 0 Comments

Μετά την αλλαγή του προγράμματος σπουδών για το πρώτο έτος και όσους μπαίνουν στην σχολή από εδώ και πέρα, η συνέλευση του τμήματος (δηλαδή οι καθηγητές της σχολής) ψήφισε και την αντιστοίχιση των μαθημάτων με πιστωτικές μονάδες. Μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του συλλόγου στις 11/11, ο σύλλογος εναντιώθηκε στην θέσπιση των πιστωτικών μονάδων και του ορίου δήλωσης. Τι είναι λοιπόν και τι έρχονται να φέρουν αυτές;

Τι αντίκτυπο έχουν στις σπουδές μας οι πιστωτικές μονάδες;

Oι πιστωτικές μονάδες δεν φαίνεται να φέρνουν και καμιά τρομερή αλλαγή. Ας δούμε όμως πιο προσεκτικά κάποια πράγματα. Κάθε εξάμηνο έχει 30 ECTS και στην έναρξη κάθε έτους, θα πρέπει να επιλέγουμε 45, με προτεραιότητα στα μαθήματα που χρωστάμε. Αν λοιπόν μας έτυχε κάτι, ή αν αφήσαμε κάποια μαθήματα για να σιγουρέψουμε ότι θα περάσουμε κάποια άλλα, τότε την κάτσαμε την βάρκα. Αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι μετά το 7ο έτος “σπουδές γιοκ” (ελέω διαγραφών) συνειδητοποιούμε ότι η ζωή μας θα γίνει λίγο πολύ, σχολή-σπίτι-διάβασμα. Όσο για τους φοιτητές που δουλεύουν για να μπορούν να σπουδάζουν ή που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να μείνουν στην πόλη που πέρασαν και δίνουν μόνο μαθήματα, τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα.

Τι αντίκτυπο έχουν στην εργασιακή μας προοπτική οι πιστωτικές μονάδες;

Το πτυχίο έρχεται να αντικατασταθεί από τον ατομμικό φάκελο προσόντων, ένα πιστοποιητικό δηλαδή, που γράφει ποιές είναι οι δεξιότητές σου με βάσει τα ECTS που επιλέγεις, δεν κατοχυρώνει δηλαδή συγκεκριμένα δικαιώματα στους κατόχους του. Η κατάσταση αυτή έρχεται να συμπληρωθεί από τον μεσαίωνα της αγοράς εργασίας. Η πλήρης κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η τεράστια ανεργία, ειδικά στους νέους, οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας (εξαντλητικά ωράρια, μισθοί πείνας, κτλ) συνθέτουν ένα μαύρο μέλλον για την δικιά μας γενιά.

Πιστωτικές μονάδες και γνώση...

Όσον αφορά το κομμάτι της γνώσης, η πιστωτικές μονάδες, έρχονται να μετουσιώσουν τα προγράμματα σπουδών σε έναν χυλό πληροφοριών, όπου ο κάθε φοιτητής θα διαλέγει μερικές σαν να ψωνίζει σε σούπερ μάρκετ. Καταργείται, δηλαδή ο ενιαίος ιστός που πρέπει να έχει ένα πρόγραμμα σπουδών για την κατάρτιση ολοκληρωμένων επιστημόνων με σφαιρική αντίληψη και συνολική εποπτεία του αντικειμένου τους.

Τελικά οι πιστωτικές μονάδες, έρχονται όπως είναι λογικό να φέρουν την λογική της ΕΕ για την εκπαίδευση όπως αυτή περιγράφεται σε όλες τις συνθήκες και διακηρύξεις της (Μπολόνια, Πράγα, Βερολίνο, κτλ). Μια λογική που προσπαθεί να ταυτίσει τις έννοιες μόρφωση και εκπαίδευση με την παροχή γνώσεων και δεξιοτήτων χρηστικού χαρακτήρα, άμεσα εφαρμόσιμων στην αγορά εργασίας. Την κατάρτιση δηλαδή εργαζομένων, που θα δένουν γάντι με τις νέες συνθήκες εργασίας, 5μηνα, προγράμματα voucher, το τέλος δηλαδή της μόνιμης και σταθερής δουλειάς.

Κόντρα σε όσα περιγράψαμε, καλούμαστε να δώσουμε μια απάντηση. Μια απάντηση που θα λέει ότι εμείς δεν θα μετράμε με το ζύγι πόσα και ποια μαθήματα θα δώσουμε, ούτε θα ξεστραβωθούμε μπροστά από έναν υπολογιστή για να πάρουμε πτυχίο. Μια απάντηση που θα λέει ότι εμείς δεν θα ζήσουμε μεταξύ δουλειάς και ανεργίας. Εμείς ζητάμε παιδεία που θα απελευθερώνει και δεν θα αποχαυνώνει. Ζητάμε μόνιμη και σταθερή δουλειά, με αξιοπρεπείς όρους. Να παλέψουμε λοιπόν μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις, μέσα από απεργίες και καταλήψεις για μόρφωση και εργασία με αξιοπρέπεια!


ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ…ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΩ…

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 14, 2014 ΑΡΣΗ/Υ-ΕΑΑΚ , Posted in , 0 Comments



Στις 17 Σεπτέμβρη συμπληρώνεται ένας χρόνος απ’ το θάνατο του αντιφασίστα καλλιτέχνη Παύλου Φύσσα, απ’ το μέλος της Χρυσής Αυγής, Γιώργο Ρουπακιά μπροστά στα μάτια της ομάδας ΔΙΑΣ στο Κερατσίνι. Πολυπληθείς διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες έρχονται σαν επακόλουθα της οργής του αντιφασιστικού κινήματος που απ’ τη μεριά της η κυβέρνηση προσπαθεί να ελέγξει με  βαρύγδουπους  αφορισμούς που καταγγέλλουν «τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται», το στήσιμο της θεωρίας των δυο άκρων και τη σύλληψη στελεχών της Χ.Α. για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Ένα χρόνο μετά, η ίδια η επικαιρότητα (αποφυλάκιση Κασσιδιάρη, σκάνδαλο Μπαλτάκου κ.α.) επιβεβαιώνει πως όλα αυτά δεν ήταν παρά μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού και πειθάρχησης του κόσμου που κατέβηκε στο δρόμο. Τα Μ.Μ.Ε. προφανώς ενίσχυσαν αυτή την κυβερνητική τακτική, με προσποιητή ανησυχία για τον φασισμό που ξαφνικά μας χτύπησε την πόρτα, προβάλλοντας βέβαια με κάθε αφορμή το ιδεολόγημα των «δύο άκρων». Ήταν όμως πράγματι ξαφνική και αναπάντεχη η εκδήλωση του πραγματικού προσώπου της Χρυσής Αυγής και η άνοδός του ή μήπως είχε δώσει το στίγμα του καιρό πριν, και όλοι οι κυβερνητικοί παράγοντες σε συνδυασμό με τα Μ.Μ.Ε το αποσιωπούσαν;  Ή για να το πούμε πιο απλά, μήπως η Χ.Α. αποτελούσε ανέκαθεν δεκανίκι και εργαλείο του ίδιου του συστήματος, που απλά περίμεναν να χρησιμοποιήσουν την κατάλληλη στιγμή;
Η δολοφονία του Π. Φύσσα δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία, αντίθετα ήταν ακόλουθο μιας σειράς δολοφονικών επιθέσεων (επίθεση κατά των συνδικαλιστών του ΠΑ.ΜΕ στο Πέραμα, δολοφονία του Σ. Λουκμάν, επιθέσεις σε μετανάστες κ.α) που αποτελούσαν μεθοδευμένο τρόπο δράσης της Χ.Α.. Ο φασισμός γέννημα αυτού του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος χρησιμοποιούνταν πάντα για να τρομοκρατήσει με τον πιο βίαιο τρόπο κάθε προσπάθεια αντίδρασης των καταπιεσμένων αυτού του κόσμου. Εκφράζει πολιτικά και ιδεολογικά στην πιο καθαρή μορφή τη συστημική τάση για καταπίεση έως και πλήρη κατάργηση των εργατικών και λαϊκών ελευθεριών, της αντισυστημικής δράσης των συνδικάτων, των μαζικών φορέων, των μετώπων και κομμάτων της εργατικής τάξης και του λαού. Έτσι και η Χ.Α., παρά τις αντισυσυημικές της φανφάρες ότι θα μπει στην βουλή και θα χυπήσει τα λαμόγια (όπως έλεγαν), χτύπησαν μετανάστες, αριστερούς και εργάτες, με αποκορύφωμα την δολοφονία του Φύσσα.
Ένα χρόνο μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει… Μετά από τόνους μελανιού σε εφημερίδες, εκατοντάδες αναλύσεις, δεκάδες τηλεοπτικά πάνελ… Τα στελέχη της Χρυσής Αυγής μπαινοβγαίνουν στα δικαστήρια με σωρεία κατηγοριών, όμως μόνο ελάχιστοι προφυλακίστηκαν. Οι καναλάρχες τους κλείνουν τα μικρόφωνα ενώ καθημερινά τους διαφήμιζαν. Οι δημοσιογράφοι τους κατακεραυνώνουν, ενώ πριν τους εγκωμίαζαν. Αυτοί που “δεν ήξεραν”, είχαν αποδείξεις από το 1987. Οι εφοπλιστές που τους χρηματοδοτούσαν συνεχίζουν να κερδοσκοπούν στο απυρόβλητο. Η αστυνομία που τους “κυνηγάει”, δεν ασχολείται με τους φασιστικούς θύλακες που είναι γεμάτα τα σωθικά της. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση είναι αυτή που επιβάλλει τα πιο βίαια μέτρα για τον λαό, καταστέλλει κινητοποιήσεις, ποινικοποιεί αγώνες και πετσοκόβει δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες!
 Η  δολοφονία του Φύσσα δεν αποτελεί για μας ούτε μνημόσυνο, ούτε αφορμή για μεμψιμοιρίες, αντίθετα αντιλαμβανόμαστε την πράξη αυτή ως εφαλτήριο ενδυνάμωσης της αντιφασιστικής μας δράσης. Παλεύουμε για την καταπολέμηση του φασισμού τόσο μέσα στο ίδιο το πανεπιστήμιο, όσο και στην κοινωνία γενικότερα με τρόπο συλλογικό και συντονισμένο. Μόνο ο αγωνιζόμενος λαός μπορεί να ξεριζώσει την σκουριά του φασισμού και του συστήματός του από τις γειτονιές μας. Όπως λέει και ο Παύλος σε ένα τραγούδι του ούτε θα κλάψουμε ξανά για τον χαμό του, ούτε θα φοβηθούμε κανένα φασιστικό απολίθωμα. Αντίθετα με τους ανυποχώρητους αγώνες σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, ιδεολογικό και στο δρόμο) θα τους κλωτσήσουμε δυνατά ξανά μέσα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας!  
 Συμμετέχουμε όλοι στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο την Πέμτη 18/9 στην πλ.Γεωργίου στις 18:00.

ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ- ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΛΑΪΚΟΙ 


ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ...

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 07, 2014 ΑΡΣΗ/Υ-ΕΑΑΚ , Posted in , 0 Comments

Με το καλημέρα ,που λένε, της φετινής σεζόν, ο Πρόεδρος του τμήματος μας κ. Γαροφαλάκης φρόντισε να μας υπενθυμίσει κάποια πράγματα (προς γνώση και συμμόρφωση) για την αντιμετώπιση περιπτώσεων παραβίασης της αδιάβλητης διεξαγωγής των εξετάσεων(wow!!!). Τι μαθαίνουμε λοιπόν από αυτήν την ανακοίνωση:1) Ότι οι προγούμενοι θύτες τιμωρήθηκαν με την λίαν επιεική ποινή του αποκλεισμού ουσιαστικά από την εξεταστική του Σεπτέμβρη , 2) Ότι οι επόμενοι θα αποβληθούν τουλάχιστον για έξι μήνες και 3) Ότι είναι χρέος όλων μας να διαφυλάξουμε το κύρος των σπουδών μας. Αποφασίσαμε λοιπόν να εκφράσουμε κάποιες σκέψεις πάνω σε αυτήν την ανακοίνωση.
Ας ξεκινήσουμε από το τέλος. Πρώτα απ' όλα η έκφραση “κύρος των σπουδών” είναι λίγο κενό γράμμα σε μια εποχή που το πτυχίο έχει γίνει κουρελόχαρτο και η ανεργία ή η δουλειά με τους χειρότερους όρους, κανόνας. Αλλά πέρα από αυτό, το “κύρος των σπουδών μας” δεν πλήττεται όταν καθηγητές περνούν 9 φοιτητές στους 200; Όταν η σχολή μας δεν έχει λεφτά να διαθέσει για να έχουν οι φοιτητές απεριόριστο χαρτί τις σημειώσεις αλλά τα βρίσκει άνετα όταν πρόκειται κάποιος καθηγητής να παρευρεθεί σε κάποιο συνέδριο στο εξωτερικό; Όταν στο υπολογιστικό οι μισοί τουλάχιστον υπολογιστές δεν δουλέυουν; Όταν κόβονται φοιτητές στα εργαστήρια γιατί ο εξοπλισμός δεν δουλεύει (καλώδια, ολοκληρωμένα, κ.τ.λ.); Ας μας εξηγήσει λοιπόν κάποιος γιατί σε όλα τα παραπάνω, παρότι επανειλημμένα έχουν επισημανθεί δεν έχει βρεθεί κάποια λύση. Μάλλον τα αρμόδια όργανα δεν θεωρούν ότι επηρεάζουν το “κύρος των σπουδών μας”.
Άξιος σχολιασμού είναι βέβαια και ο τρόπος που επιλέγει το πανεπιστήμιο να αντιμετωπίσει το φαινόμενο της αντιγραφής. Μια λαϊκή ρήση λέει ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Εν ολίγοις αυτό που εννοούμε είναι ότι αν θες να λύσεις πραγματικά ένα πρόβλημα και όχι να δημιουργήσεις εντυπώσεις, πρέπει να αντιμετωπίσεις τα πραγματικά του αίτια και όχι το αποτέλεσμα. Η αντιγραφή λοιπόν, (που προφανώς δεν την επικροτούμε) δεν γίνεται, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές, επειδή βαριόμαστε να διαβάσουμε. Αλλά πρώτον, επειδή οι περισσότεροι φοιτητές λόγω οικονομικής αδυναμίας τρέχουν να τελειώσουν την σχολή όσο πιο γρήγορα μπορούν. Δεύτερον, λόγω του ανταγωνισμού που καλλιεργεί η αβεβαιότητα της επαγγελματικής προοπτικής, οδηγεί πολλούς στην (αδιέξοδη κατά την γνώμη μας) λογική του ατομικού δρόμου, δήλαδή “περνάω όλα τα μαθήματα με καλούς βαθμούς και θα βρω δουλειά”. Τρίτον, λόγω της αντικεμενικής δυσκολίας που αντιμετωπίζουμε στην σχολή μας. Όλα αυτά οδηγούν πολλούς φοιτητές στην έσχατη λύση της αντιγραφής. Το να τιμωρείς λοιπόν προς παραδειγματισμό και να απειλείς με βαρύτατες ποινές, είναι κυνήγι μαγισσών και όχι αντιμετώπιση της κατάστασης.
Βέβαια, όλα αυτά δεν πρέπει να μας προκαλούν εντύπωση. Στο σημερινό πανεπιστήμιο, είναι απαραίτητη η αυταρχικοποίηση σε όλα τα επίπεδα. Από τον τρόπο διοίκησης, που οι φοιτητές δεν έχουν κανένα λόγο, μέχρι την βαριά τιμωρία σε κάθε παράπτωμα, επικρατεί το “δόγμα αποφασίζομεν και διατάζομεν”. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να έρθει σε πέρας το σχέδιο για την εκπαίδευση που σκιαγραφεί ένα πανεπιστήμιο για λίγους κι εκλεκτούς, χωρίς δωρεάν παροχές, με πλήρως εξειδικευμένες γνώσεις και ρυθμούς που δεν σου επιτρέπουν να σηκώσεις κεφάλι. Είναι κομμάτι της συνολικότερης αυταρχικοποίησης του κράτους, της καταστολής, των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, της ανοιχτής συνδιαλλαγής με τους φασίστες. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται το τσάκισμα της δυσαρέσκειας. Με αυτόν τον τρόπο διαιωνίζεται η πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ που θυσιάζει κάθε κοινωνική παροχή στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Είναι λοιπόν χρέος καθ' ένος από εμάς να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας ώστε να μην παγιωθεί αυτή η κατάσταση. Να παλέψουμε ενάντια στην επιχειριματικοποίηση του πανεπιστημίου που όπως περιγράψαμε, οδηγεί σε μια άνευ προηγουμένου αυταρχικοποίηση μέσα στις σχολές. Να αντιταχθούμε συνολικά στις πολιτικές που τσακίζουν τις ζωές μας και μέσα από τους συλλογικούς αγώνες να σπάσουμε την αμηχανία και την αβεβαιότητα που επικρατεί για τους περισσότερους από εμάς και να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας!


Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
powered by Blogger | WordPress by Newwpthemes | Converted by BloggerTheme